NAVO-generaal: ‘Dutch Approach’ bestaat niet

In Nederland wordt regelmatig hoog opgegeven over de aanpak in de Afghaanse provincie Uruzgan. Met de ‘Dutch Approach‘ zouden goede resultaten zijn bereikt. Vertegenwoordigers van andere landen zouden Uruzgan bezoeken om kennis te nemen van de bijzondere werkwijze van Nederland binnen ISAF, de door de NAVO geleide stabilisatiemacht in het land.

Maar die ‘Dutch Approach’  bestaat helemaal niet. Zegt iemand die het kan weten: de Nederlandse generaal-majoor Mart de Kruif, bevelhebber van alle ISAF-troepen in de zuidelijke provincies van Afghanistan. In een uitzending van de Wereldomroep zei generaaal de Kruif:

Het is niet zo dat de ‘Dutch Approach’ specifiek is voor de Nederlanders. In alle provincies is de samenwerking tussen de Task Forces, dus het militaire vermogen enerzijds en de Provincial Reconstruction Teams, het civiele vermogen anderzijds zo dat het militaire vermogen ondersteunend is aan goed bestuur en ontwikkelingswerk. En dat gebeurt overal op grotendeels dezelfde wijze. De wijze waarop het wordt uitgevoerd in detail en de resultaten daarvan hangen natuurlijk ook af van de provincie waar je opereert, van de geografische omstandigheden en van het optreden van de Taliban. Dus de wijze van optreden van de Nederlanders is niet uniek, alleen doordat de omstandigheden anders zijn wordt er vaak anders tegenaan gekeken. Maar in het zuiden is er over het geheel genomen een grote eenheid van inspanning.

Uit de uitlatingen van generaal de Kruif kan men verder afleiden dat het in Uruzgan relatief gezien rustig is omdat de Taliban hun prioriteiten elders hebben liggen:

Het is voor ons allen duidelijk dat met name centraal-Helmand en Kandahar voor de Taliban van vitaal beang zijn. Centraal-Helmand omdat daar de verbinding is tussen de narco-industrie en de Taliban, en Kandahar-stad omdat het in de perceptie van de Afghanen een heel belangrijke rol speelt voor hun veiligheid. Dus je ziet dat de Taliban meer en meer worden gedwongen om hun capaciteiten en het hoogwaardige leiderschap dat ze nog over hebben te concentreren op die gebieden. En dat heeft natuurlijk effecten voor de rest van de regio.

Generaal de Kruif bevestigde desgevraagd dat de Verenigde Staten mee gaan doen aan het roulerende commando over de ISAF-troepen in zuid-Afghanistan, in militair jargon ‘Regional Command (South)‘.  Sinds 2006 roteert het commando tussen Canada, Nederland en het Verenigd Koninkrijk. Maar met het inzetten van ca. 20.000 extra ISAF-troepen in zuid-Afghanistan willen de VS begrijpelijkerwijs ook een vinger in de pap. Generaal de Kruif vertrekt op 1 november en wordt dan opgevolgd door een Brit. Na diens bevelsperiode van een jaar zullen de VS de commandant van het ‘Regional Command (South)’ leveren.

Intussen heeft de Amerikaanse minister van Defensie Robert Gates bekend gemaakt dat er ook het een en ander verandert op het ISAF-hoofdkwartier in Kabul.  De hoogste militair daar, generaal MacKiernan, wordt een dezer dagen vervangen door generaal Stanley McChrystal. Net als zijn voorganger heeft McChrystal twee petten op: hoogste commandant van ISAF en commandant van alle Amerikaanse troepen in Afghanistan.  Maar er komt een nieuwe functie bij: de dagelijkse leiding over ISAF komt in handen van luitenant-generaal David Rodriguez (een Irak-veteraan). McChrystal zal zich meer gaan concentreren op de grote lijnen, volgens Gates met name op de coördinatie tussen de militaire en civiele inspanningen.

Over Hans de Vreij

Dutch journalist. Former correspondent in Brussels, Geneva, Prague, East Berlin.
Dit bericht werd geplaatst in Afghanistan, NAVO, Uruzgan, Verenigde Staten. Bookmark de permalink .