Nieuw! Een test van uw parate kennis op het gebied van vrede en veiligheid. Afgebeeld is een Google Earth-foto van een basis voor middellangeafstandsraketten (IRBM’s) in een wat gevoelig werelddeel. Vraag: in welk land bevindt zich deze basis? Hoe heet de basis? Welke raketten heeft het betrokken land aangeschaft?
Stuur uw antwoord naar: hans.devreij[apenstaartje]rnw.nl. De eerste juiste inzending wordt beloond met een gratis reis naar, correctie: een Eervolle Vermelding!
Voor de duizenden militairen op Kandahar Airfield (KAF) is het wekelijkse en soms dagelijkse kost: binnenvliegende raketten van de Taliban die meestal niets raken maar door het afkondigen van een alarm wel verstorend werken. Er wordt meestal niet eens meer melding van gedaan in de media van de vele landen die op KAF troepen hebben.
Maar Kamp Holland bij Tarin Kowt is na 2006 grotendeels gespaard gebleven van dergelijke raketbeschietingen. Tot deze maand, want er zijn al drie aanvallen gemeld, soms met meerdere raketten tegelijk. Het kamp zelf is daarbij niet geraakt, wel zouden enkele raketten tussen de buitenste en binnenste veiligheidsring terecht zijn gekomen. Geen schade, geen gewonden.
Volgens het ministerie van defensie gaat het vermoedelijk om 107mm raketten. Normaal horen die dingen thuis in een mini-Stalinorgel, maar bij gebrek aan dit stukje hardware zijn de losse en ongeleide raketten een favoriet projectiel van de Taliban geworden. Onderstaand een foto van het Britse ministerie van defensie van twee van zulke raketten, voorzien van een geïmproviseerd ontstekingsmechanisme.
De aanstaande Amerikaanse ‘surge’ in Zuid-Afghanistan zal leiden tot meer gevechtshandelingen, verwacht generaal-majoor Mart de Kruif, commandant van alle NAVO-troepen in het gebied. Dit omdat dankzij de extra troepen (naar schatting 20.000 man) de door de NAVO geleide ISAF-stabilisatiemacht in gebieden kan komen waar men tot nu toe niet of nauwelijks aanwezig is. Generaal De Kruif zei dit vrijdag in een interview met het Canadese televisiestation CTV. Wanneer de surge compleet is zal De Kruif zo’n 40.000 man onder zijn bevel hebben.
De Nederlandse generaal is tot november aanstaande commandant van het Regional Command (South) van ISAF, waaronder zes provincies in centraal- en zuid-Afghanistan vallen. Dat zijn in alfabetische volgorde: Daikundi, Helmand, Kandahar, Nimruz, Uruzgan en Zabul. In Daikundi (ten noorden van Uruzgan) en Nimruz (aan de grens met Iran) is tot nu toe geen permanente aanwezigheid van ISAF-troepen. Lees verder
Kolonel Rob Querido is vanaf vandaag de nieuwe commandant van het Korps Commandotroepen (KCT). Hij volgt kolonel Cees Vollaard op die sinds februari 2005 de leiding had over het Korps. Onder diens bevel kwamen de commando’s vooral in actie in Afghanistan: eerst in de provincie Kandahar, en vanaf 2006 in de provincie Uruzgan. Daar opereerden de commando’s samen met special forces van het Korps Mariniers in de ‘Special Forces Task Group Viper‘, in de wandelgangen ‘de Vipers’ genoemd. Lees verder
Lezen over de piraterij voor de kust van Somalië is boeiend, maar het probleem wordt veel duidelijker wanneer het in kaart wordt gebracht. En dat is precies wat de VN-organisatie UNOSAT doet. Fantastisch gedetailleerde kaarten over kapingen (of pogingen daartoe), de plekken van waaruit piraten opereren enzovoorts.
De meest recente kaarten maken duidelijk dat veruit de meeste activiteiten van de piraten zich afspelen in de Golf van Aden, tussen Somalië en Jemen en niet meer zoals in het verleden langs de oostkust van Somalië.
En “tussen Somalië en Jemen” is eigenlijk verkeerd gezegd, want de piraten opereren vanuit twee noordelijke regio’s die zich hebben afgescheiden van Somalië: Puntland en Somaliland. Somalië zelf is een ‘non-staat’, zonder een effectieve centrale overheid, en in deze twee regio’s heeft die nauwelijks bestaande regering al helemaal geen enkele invloed.
Klik hier voor de ‘piraterijkaarten’ van UNOSAT. Veel minder gedetailleerde informatie wordt via Google verspreid door de Internationale Kamer van Koophandel, ICC. Klik daarvoor hier.
De Nederlandse troepen in Uruzgan zullen tot aan het einde van de missie op 1 augustus 2010 onder bevel staan van een generaal. Tot nu toe had de commandant van de ‘Task Force Uruzgan’ steeds de rang van kolonel. Brigadegeneraal Tom Middendorp is dinsdag naar Afghanistan vertrokken waar hij begin volgende maand het bevel zal overnemen van de huidige commandant, kolonel Kees Matthijssen.
Tot voor kort was Middendorp commandant van de 13e gemechaniseerde brigade in Oirschot, een van de belangrijkste ‘troepenleveranciers’ voor de Task Force Uruzgan. In 2006/7 was hij in Kabul de ‘Senior Political Advisor’ van de NAVO-ambassadeur in de Afghaanse hoofdstad.
De hoogste politieke baas van de NAVO, Jaap de Hoop Scheffer, heeft flink uitgehaald naar de corruptie binnen (en de inefficiëntie van) de Afghaanse overheid. Hij doet dat in een opinieartikel in de gezaghebbende Amerikaanse krant de Washington Post (te lezen na registratie).
Andere punten van kritiek:
– te weinig samenhang in de aanpak van de verschillende lead nations in de provincies. De Hoop Scheffer spreekt van een “lappendeken” die afbreuk doet aan de effectiviteit van operaties en die de onderlinge solidariteit op de proef stelt.
-te weinig middelen en coördinatie aan de civiele kant van de (weder)opbouw van Afghanistan: het politieapparaat, de ontwikkelingshulp en de VN-missie in Afghanistan. En: de al eerder genoemde corruptie.
-te weinig aandacht voor wat De Hoop Scheffer “strategische communicatie” noemt. Dat mag volgens hem geen “bijbaantje voor perswoordvoerders” zijn, maar een prioriteit voor de internationale gemeenschap. Voorbeelden van ‘miscommunicatie’: de Taliban maken volgens hem vijfmaal meer burgerslachtoffers dan de NAVO, en in tegenstelling tot wat in het Westen wel wordt gedacht is de overgrote meerderheid van de Afghaanse bevolking vóór de aanwezigheid van de buitenlandse troepen in het land.
(PS: het volledige artikel van Jaap de Hoop Scheffer is intussen ook te lezen op de website van de Volkskrant. Zie verder het artikel Schreeuwpartijen in het paleis van collega Bette Dam)
Afgelopen zaterdag blijken Nederlandse, Afghaanse en Australische militairen een groot offensief te hebben gelanceerd in de Baluchi-vallei ten 
noorden van Tarin Kowt, de hoofdstad van Uruzgan. Het ministerie van defensie heeft vrijdag details over de operatie Tura Ghar (Sabelberg) gepubliceerd.
Aan de operatie nemen volgens Defensie zo’n 800 militairen deel. Doel is volgens de bekendmaking het ‘zuiveren’ van het noordoostelijke deel van de vallei. Bij de operatie zijn behalve grondtroepen ook transport- en gevechtshelikopters ingezet. Ook zou luchtsteun worden verleend door gevechtsvliegtuigen van ISAF. Lees verder
Mijn opmerkingen over het oorlogsrecht (de Conventies van Genève) waren kennelijk iets te ingewikkeld voor Rutger Castricum en sommige lezers van GeenStijl. Daarom een nieuwe poging, nu in iets simpelere woorden.
Burgers (zoals journalisten) in een gewapend conflict mogen geen uniform dragen. Dat ligt juridisch bindend vast. Ik zelf ken ook geen collega-journalisten die net als ik sinds 2006 meerdere malen in Afghanistan zijn geweest die een gevechtspak hebben aangetrokken, het is mijzelf ook nooit gevraagd, ook niet tijdens een bezoeken aan risicovolle gebieden. De commandant van een bepaalde eenheid waarmee de journalist op pad gaat heeft daar ook geen zeggenschap over: de regels van het oorlogsrecht kunnen niet door een plaatselijke commandant worden ‘aangepast’. En als het waar is wat Rutger op de site van GeenStijl schrijft (“In dit geval heeft de commandant bevolen dat GeenStijl mee kon met de patrouille mits zij een camouflagetenue zouden dragen”), dan is die commandant in overtreding. Lees verder
Een van de zegeningen (of vervloekingen) van deze tijd is dat er vrijwel overal toegang is tot internet. Ben op vakantie in Zwitserland, maar kan het niet nalaten zo af en toe een achteloze blik te werpen op sites die voor mijn werk relevant zijn. Deze dagen betrof dat ondermeer de website van GeenStijl, mallotig maar populair. Defensie heeft in al zijn wijsheid toegestaan dat een team van deze frivole site ‘embedded’ een bezoek brengt aan Uruzgan (Kamp Holland). Het resultaat: ondermeer amusante filmpjes over het leven op Kamp Holland, het kerstbezoek van de minister etc.
Maar vandaag zag ik op de site van GeenStijl foto’s die mijn journalistieke haren te berge deden rijzen. De verslaggever van GeenStijl mocht even de poort uit naar Tarin Kowt. Da’s prima, lijkt me. Minder prima is dat deze verslaggever, Rutger Castricum, gestoken was in uniform (een camouflagepak). Dat is een absolute no-no in de journalistiek: journalisten zijn burgers en burgers mogen geen uniform dragen. Ik ken ook geen precedenten van andere journalisten die voor hun werk Uruzgan bezoeken en zich daar in gevechtspak steken (in het geval van GeenStijl ongetwijfeld verstrekt door de persvoorlichters op Kamp Holland). Wel wordt journalisten die mee ‘de poort uit’ gaan verzocht zich niet al te opzichtig te kleden. Lees verder
 | Frans op Aan mijn lijf geen Koude … |
 | Rob op Veteranendag, Srebrenica, en d… |
 | Putin’s nuclear thre… op Basic Principles of State Poli… |
 | Hans de Vreij op Russian Spy and I |
 | Jan Smit op Russian Spy and I |
Hans de Vreij's blog 
